Rys historyczny i fakt (autentyczny)

Dawno, dawno temu, w starym grodzie złotoryjskim uwięziona była księżniczka. Nazywała się Agnieszka i była bardzo ładna. Po drugiej stronie Gór Kaczawskich, mieszkał młody wiejski chłop. Nazywał się Bartłomiej. Miał on chlew, a w tym chlewie świnie. Pewnego dnia Bartłomiej, dowiedziawszy się o księżniczce Agnieszce postanowił ją wykraść ze złotoryjskiego grodu. Wsiadł na swojego konia o imieniu Wagant marki Romet i pognał co sił przez Kaczawskie Góry. Świadkowie tego przejazdu co prawda nic nie wiedzieli ale opowiadali, że skrzypienie rowerowego łańcucha było słychać na całych rzepakowych polach pogórza kaczawskiego. Kiedy Bartłomiej wykonał zbiór pieśni romantycznych pod murami Złotoryi, wszyscy mieszkańcy wraz ze strażą opuścili miasto w popłochu. Tylko biedna księżniczka zamknięta w wieży musiała wysłuchać tego koncertu do końca. Chwilę potem chłop i księżniczka jechali do Łomnicy- on na siodełku wprowadzał waganta w ruch, a ona na kierownicy obserwowała drogę i przyjmowała wszelkie sarny i inne dzikie zwierzęta odbijając je biustem na skraj drogi. Kiedy dojechali, chłop postanowił przepędzić świnie z chlewu. Świadkowie potwierdzają, że widywali świnie na drzewach karkonoskich lasów przez jakiś czas, zanim te odleciały do ciepłych krajów. Bartłomiej księżniczkę Agnieszkę mianował Cysorzową bez sprzeciwu , a nawet z aprobatą wójta. Chlew przemienił w dom kultury o nazwie Dolnośląski Urząd Przedsięwzięć Artystycznych (w skrócie niefortunnie D.U.P.A) , a siebie mianował dyrektorem i od tego momentu Cysorzowa i Dyrektor byli z siebie bardzo zadowoleni. W chlewie nastała kultura. Cysorzowa i Dyrektor zamarzyli jeszcze o tym żeby kultura była w każdym chlewie.